bankenshoppen

Jaja het was zover. Eindelijk mocht ik samen met vriendlief een nieuwe bank uitzoeken. We hadden het er al een beetje over gehad en al wat bedacht wat we wilden. Ik had een leuke bank en stoel bij de ikea gezien, en vriendlief was daar toch niet helemaal weg van. We krijgen dan een heel erg ikea-huis was zijn antwoord, en het was niet helemaal wat hij wilde. Hij had liever een 2,5-zits met een chez longue. Ik kan me daar opzich ook wel weer in vinden. Dus de auto in richting de meubelboulevard. Eerst naar het woonforum naast het spoor, hele mooie bank gezien. Maar deze bank nam wel gelijk helemaal het budget in beslag dat we voor een bank en een stoel hadden gereserveerd. Dus dat was pijnlijk, maar toch de bank was wel heel erg mooi.

Maar we hadden in een foldertje ook een mooie bank gezien bij Seats&Sofa's, en die was de helft van de andere bank. Dus je slaat jezelf voor je kop als die ook net zo lekker zit en net zo mooi is als de ander terwijl de prijs een stukje gunstiger is. Dus wij daar heen rijden, toch een beetje achterdochtig voor deze winkel gezien de recensies in de verschillende fora online.
Deze achterdocht bleek dus ook geheel terecht. We waren nog geen 10 stappen binnen of een verkoper kwam op ons af of hij ons helpen kon. Nee, dat kon hij niet we wilden gewoon even rond kijken. Nou dat kon wel, maar met een prijslijst was het makkelijker. Want de prijzen staan niet vermeld boven de banken (jaja zo kan je natuurlijk met meerdere prijslijsten werken). En er werd ons uiteraard gevraagd of we koffie wilden. We hebben dit aanbond met alle liefde afgeslagen.
Dus de winkel door opzoek naar allerlei banken. De winkel is een soort opslagloods, waarbij er overal banken staan. Er is geen echt showroom, als je het zo wil noemen, en alle banken staan naast elkaar. Geen eenheid, en geen gezellige hoekjes waarbij de banken goed tot hun recht komen. Maar goed, ze zijn goedkoop dachten we nog, dus dan zal je dit wel krijgen. Maar de banken die we bekeken, zaten niet lekker, vonden we niet mooi en ga zo maar door. En tot onze schrik, bleek deze prijsvechter toch niet echt zo'n prijsvechter te zijn. De banken die we zagen en evt een optie zouden kunnen zijn waren duurder dan de eerste bank die we zagen. En nog eens een stuk minder mooi ook.
Ondertussen komt de bewuste verkoper ons weer tegemoet lopen van de andere kant en vraagt of hij ons nu kan helpen. Nee we willen gewoon even verder zien en ons oriënteren. De beste man bood ons weer koffie aan, en dat hebben we uiteraard weer afgeslagen.
We maken ons rondje af en gaan zitten op een bank die wel redelijk in de buurt komt van wat we willen, maar hij is nog net zo duur als de eerst(zelfs nog iets duurder) en minder mooi. Maar de beste verkoper rook zijn kans en kwam meteen op ons af. Of dit dan de bank was die we zochten, en willen we dan een bank van leer of stof. Willen we een bank met losse kussens of een bank met conventionele kussen. En wilden we dan een bank met een eentonige stof of met een gemêleerde stof. En hij wilde ons nog wel even rondleiden door de winkel en ons banken laten zien. Nou dat is wel prima hoor, maar of het veel zin heeft, denk het niet. Dus wij weer langs alle banken en weer alles afkeuren. En die beste man maar weer zijn best doen.
Maar onderhand had ik er wel een beetje genoeg van, maar vriendlief wilde nog wel even doorgaan.... Dus wij weer terug naar de bank waarop we waren gaan zitten. De folderbank hadden we gezien, en die was niet mooi en zat beroerd, dus dat was ook weer opgelost. Onderhand vond de verkoper de bank waarop we zaten geschikt voor ons en overlegde even met zijn baas over de prijs (en nee dit was niet op ons initiatief). De man kwam weer terug, met zijn baas in de kielzog, die ons vervolgens voor de derde keer koffie aanbood. En uiteraard hebben we het weer afgeslagen. Ook had hij voor ons nog soep in de aanbieding, dan wel zonder ballen. Ook daar nee tegen gezegd te hebben begon het onderhandelen. Dus we konden de bank mee nemen voor een bepaalde prijs, maar als we het cadeaupakket zouden laten zitten(wat naar mijn mening toch altijd gratis is...) kon er 200 euro van de prijs af. En als we gelijk beslisten dan kon er nog eens 50 euro vanaf. Het komt er dus opneer, dat als we gelijk even een bank aanschaffen voor een bedrag met 4 cijfers, dan kan het goedkoper. Vriendlief, vond het vreemd dat we nu 50 euro korting konden krijgen en dat dat morgen dan niet meer gold. Want de prijs kon natuurlijk niet zo snel stijgen. De beste verkoper vond dat dat wel kon, bovendien werkten ze met targets en daar was de prijs ook afhankelijk van. Nou zijn vriendlief en ik absoluut niet onder de indruk van targets, en het is zelfs zo dat ik al de verkoop niet doorlaat gaan om een target (ja ik weet het ouderwets). Dus vriendlief en verkoper in discussie, de baas van verkoper keek het allemaal mooi aan van een afstandje van 4 meter, en zich ook een beetje mengen in de discussie. Ik heb de discussie afgekapt door te zeggen dat deze discussie zinloos was. Of te wel: "Meneer de verkoper wij gaan echt geen bank kopen als je zoveel aan de prijs kan sleutelen door alleen een target."Maar meneer had het niet door en beaamde mijn antwoord. Vriendlief had het door, we zijn opgestapt, en door gelopen naar buiten.

Maar om het verhaal af te maken, we zijn doorgelopen naar de overburen, hebben daar een geweldige bank, en stoel met poef gevonden. Hebben er een nachtje over geslapen en daarna hebben we hem besteld. Nee voor ons geen Seats&Sofa's meer!

De meest belangrijke vraag van de dag is altijd: "Wat eten we vandaag?" En hoe gek ik ook ben op koken, heb een hele verzameling kookboeken in de kast staan, voor door de week ben ik altijd inspiratieloos. Want het moet niet te lang duren, het moet lekker zijn en je moet het op voorraad kunnen hebben. Want ik ga echt niet elke dag boodschappen doen. Ik doe meestal op zaterdag boodschappen voor de rest van de week, en niet vaker. Hooguit als ik eens een keertje iets vergeten ben nog even snel naar de supermarkt.... Maar goed ook afgelopen week kwam deze vraag weer bovendrijven. Wat zullen we eens gaan eten? Nou de eerste paar dagen van de week kan je je altijd nog wel wat bedenken, maar daarna... Het is vaak het standaard recept van paste, een keer aardappels met groenten en vlees, een keertje iets met rijst en daarna... Ja daarna wordt het altijd een beetje moeilijk. Aangezien ik nu niet echt een liefhebber ben van gekookte aardappelen wordt het soms een beetje eentonig.
Maar als ik in het weekend kook, dan wil ik vaak uitgebreid koken, met allerlei ingrediënten. En als ik dan een hele dag in de keuken moet staan, dat maakt me dan ook absoluut niet uit. Want dat vind ik eigenlijk wel het meeste leuke wat er is. Nieuwe recepten uitproberen, hopen dat het lukt en ga zo maar door.

Maar vandaag is het woensdag, en zit eigenlijk alweer met de vraag, wat te koken vanavond. Maar ik heb het antwoord bij mijn moeder gevonden. Het wordt kip met kerriesaus en rijst. En nee niets uit een pakje, gewoon helemaal zelf gemaakt!

Peter en Margreet

Ze waren er weer vandaag, Peter en Margreet. De helden van de hele straat en misschien zelfs wel van de wijk. Ze komen een keer of 4 tot 5 per week bij mij in de straat en hebben het dan heel erg druk. Ook kwamen ze vandaag bij mij langs, en ik werd er weer helemaal gelukkig van. Als ik dan tegen vriend zeg dat Peter en Margreet zijn langs gekomen dan weet hij al hoe laat het is, want dan is er een pakje bezorgd. Je begrijpt het al, Peter en Margreet rijden voor TNT post en bezorgen de pakjes. Ze rijden in een mooie witte bus met een sticker erop waarop staat dat zij rijden voor de TNT. Maar ik moet bekennen dat ik de oude bus van Peter en Margreet leuker vond, zal ook even uitleggen waarom. Peter en Margreet deden vroeger aan line dancing en dat stond ook op de bus met de cowboylaarzen. Ook stonden hun namen op de bus, dus vandaar dat ik ook weet dat het Peter en Margreet zijn.
Maar soms hebben ze het zwaar, vooral als er van die onbenullen zijn zoals mij zelf die dan een fiets per post laten bezorgen. Ja je leest het goed, een fiets. Ik heb twee weken geleden via internet een vouwfiets besteld en die wordt dan via de pakketservice van de TNT thuisbezorgd, dus zo ook vorige week. Maar je moet weten dat een vouwfiets, ondanks dat ie klein is, toch al gauw een kilo of 12-15 weegt (misschien nog wel meer ook). En als dat is een grote doos zit, met van die lekkere snijdende touwtjes dat je dan niet heel gelukkig bent als postbesteller dat je die thuis moet bezorgen bij iemand. Je moet hem je bus uitslepen, vervolgens de straat over naar de persoon die hem besteld heeft. En waarschijnlijk vraag je je tijdens het lopen af waarom deze onbenul zijn fiets besteld heeft via internet, hem dan laat bezorgen door de postbesteller en hem niet zelf komt halen. Nou dat is vrij simpel Peter, het is namelijk goedkoper om deze fiets te laten bezorgen door de TNT dan hem zelf op de halen in Utrecht op een bedrijventerrein. Maar bij deze Peter, sorry dat ik je met mijn fiets heb lopen maar ik ben erg gelukkig met mijn kleine rooie fiets. Hij staat opgevouwen beneden bij de trap en kan hem zo pakken wanneer ik hem nodig heb, wat een uitkomst.

Maar terugkomend op het feit waarom Peter en Margreet vandaag bij mij langs kwamen, of eigenlijk alleen Margreet want het pakje was niet zo zwaar dus zij kon dat wel tillen. Ik had iets moois besteld, weer op internet, voor op de slaapkamer. Nee geen spannende dingen voor in het nachtkastje, maar gewoon twee mooie haken voor aan de muur. Eentje met de letter J en eentje met de letter G. Daar kunnen dan straks de ochtendjassen ophangen, als de slaapkamer helemaal klaar is met verven.

Maar binnenkort mogen Peter en Margreet nog veel vaker langskomen om dingen te bezorgen, want ik ben nog lang niet uitgewinkeld op internet! Dus Peter en Margreet, tot snel!

Werkstress

Zoals veel studenten heb ik ook een bijbaan. Mijn bijbaan zit in de thuiszorg, iets wat ik altijd erg leuk gevonden heb. Maar de laatste paar weken ben ik geloof ik niet zo blij meer met mijn bijbaan. Zoals iedereen weet hebben ze bij de thuiszorg chronisch geldgebrek, zo ook bij de organisatie waar ik werk. Dus er moet een oplossing gevonden worden, en daarin zijn ze zeer creatief! Allereest is het de bedoeling om maar 10% van de gewerkte tijd te besteden aan niet cliëntgerelateerde zaken. Dus dat betekend fietsen, sleutels pakken, rapporten lezen en rapporteren. Dus je begrijpt als snel dat als ik 4 uurtjes werk ik maar 24 minuten mag besteden aan ander werk. Bijna niet te doen! Daar kwamen ze ook achter bij de grote bazen dus is er een nieuwe oplossing bedacht, dat is namelijk kijken naar de indicaties die patiënten hebben en zien of er ruimte in zit zodat we meer tijd kunnen declareren dan dat we er eigenlijk kwijt zijn. En geloof het of niet, bij een hele hoop mensen zat er extra tijd in de indicatie. Dus voor het uittrekken van kousen krijg ik nu 20 minuten de tijd, en voor medicatiecontrole heb ik ook 20 minuten de tijd. Nou laten we eerlijk zijn, die 20 minuten heb ik niet nodig hoor. Maar omdat dit cliënttijd is, wordt het betaald door de verzekeraar en kan ik dus gewoon reizen of schrijven in de tijd van de cliënt en levert het mijn baas alleen maar geld op! Slim bedacht opzich, ware het niet dat de cliënten uiteindelijk altijd een eigen bijdrage hebben en die gaat door dit grapje ook omhoog. Maar dat weten de mensen zelf niet. Dus dit zal altijd weer gedonder opleveren, ben benieuwd hoe ze daarmee om zullen gaan!

Voor de mensen die willen weten hoe het er nu aan toe gaat in de thuiszorg zal ik je even verwijzen naar de filmpjes van van koten en de bie via youtube.com

http://www.youtube.com/watch?v=-mS1aIIzyMI

Kijk ook even bij deel 2t/m 6

Krijg je een idee van mijn werk.....

Hoe het allemaal begon

Ook ik ben begonnen met een blog, mede geïnspireerd door vriendin Natasja. Vond het wel tijd worden om mijn belevenissen met de wereld te delen. Komende twee jaar ga ik me bezig houden met mijn toekomstige beroep, namelijk dokter worden. Ik ga dit nog allemaal oefenen door een vervelende witte jas te worden, zo eentje die een andere witte jas volgt. De echte grote baas volgen dus. Je begrijpt al, ik word co-assistent. Ik ga dit doen in een ziekenhuis ergens in het noorden van Nederland (beetje anoniem blijven). Betekend niet dat ik net als Anne Hermans( schijfster van de Co-assistent red.) alles ga bijhouden wat ik in het ziekenhuis zal meemaken. Maar het zal zeker genoemd worden. Dus bij deze.
Veel succes met lezen, en hopelijk beleef je er net zo veel plezier aan als ik!

Liefs,